Showing posts with label ජීවිතේ. Show all posts
Showing posts with label ජීවිතේ. Show all posts

Sunday, December 5, 2010

රෙදි හෝදන හැටි

බෝල කූඩුවේ තව ඇඳුමක් එල්ලුවොත් එය බරට කඩාගෙන වැටෙණු ඇත. එහි එතරම්ම ඇඳුම් පිරිලාය. අද හෝදනවා, හෙට හෝදනවා යි කියා හිතාගෙන හිටියත් කෙරෙන්නේ නම් නැත.

ඇඳුම් හෝදන එක තරම් කම්මැළි වැඩක් ලෝකයේ නැත. ගෙදර හිටියා නම් අම්මාට කියා හෝදා ගන්නට තිබුණි. අම්මා නැති කලට කණයා පණ්ඩිතයාද මොකක්ද කියා කියමනකුත් ඇත. අම්මා නැති කඩුව කොස් කොටන්නද කියා පරණ අය ඇහුවේ ද කට කහනවාට නොවේ.

මීට මාස කිහිපයකට පෙර සඟරාවක තිබී මට අපූරු ලිපියක් කියවීමට හමුවිය. එහි කතුවරයා යෝජනා කර තිබුණේ යම් කිසි දෙයක් ගැන සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා වැඩියෙන් ඉගෙනගැනීම එම වැඩය පහසුකරගැනීමට හේතුවන බවයි.

උදාහරණයක් ලෙස ඇඳුම් සේදීම ගනිමු. ඇඳුම් හේදීමේ විවිධ ක්‍රම, වඩාත් කාර්යක්ෂමව ඇඳුම් හේදීමට ලෝකයේ විවිධ අය යොදාගන්නා  උපායයන්, ඇඳුම් හෝදන අතරදී තනිවම කළ හැකි ක්‍රීඩා, වතුරට රෙදි හෝදන කුඩු දමන නිවැරැදි අනුපාත, මැසිමෙන් හෝදනවාට වඩා අතින් රෙදි සේදීමේ වාසි, මෙවැනි අනේකවත් දේවල් ගැන අපට අන්තර්ජාලයෙන් සොයා බැලිය හැකිය. මේවා දැන ගැනීමෙන් රෙදි සේදීම දෙස අප බලන දෘෂ්ටිකෝණය වෙනස්වෙයි. තවදුරටත් එය විඩාව ගෙනදෙන කම්මැළි ක්‍රියාවක් ලෙස අපට නොපෙනෙයි.

මෙය ඇඳුම් හේදිම පමණක් නොව ගෙදර අතුගෑම, ඇඳූම් ඉස්තිරික්ක කිරීම, වාහනය සේදීම වැනි ඕනෑම අප අකමැති වැඩකට යොදාගත හැකිය. බෝල කූඩුවට නැවතත් බරින් නැවීමට සිදු නොවනු ඇත. රෙදි සෝදාගත් කල ගොවියා රජ කමටත් සුදුසු බව ඔබ අසා ඇතුවාට සැක නැත.

Friday, December 3, 2010

ගෝල් දේශයේ කතාවක්



ගෝල් දේශයේ තමීර නම් කොල්ලෙක් වාසය කළේය. මේ කොල්ලා හැඩකාරය. මොළකාරය. කටකාරය. හැබැයි ටිකක් ආඩම්බරකාරය. ඔහුට බ්ලොග් එකක් ද තිබුණේය. කාලයක් මේ කොල්ලා යස අගට මේ බ්ලොග් එක ලිය ලිය හිටියේය.

මෙහෙම යන විට ගෝල් දේශයට විශාල ඉඩෝරයක් ආවේය. මේ ඉඩෝරය තමීරට බොහොම දරුණුවට බලපෑවේය. බ්ලොග් ලිවීම ද එහෙම්ම නැවතී ගියේය.

මෙහෙම කාලයක් ගතවුණේය. දවසක් පාර අයිනේ කජ්ජකට කුරුමාණම් අල්ලමින් හිටි තමීරට බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංසදයේ හමුවීමක් ගැන ආරංචියක් කන වැකුණේය. එක පාරටම තමීරට 'හුටා'යි කියවුණේය. ආයෙත් බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගන්නට ඔහුට ඕනෑ වුණේය.
මෙහෙම හිතා කඩදාසියක පොඩි බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් ද ලියා සංසදයෙන් විසික් වී තිබුණු බ්ලොගය නැවත දාන්ටැයි ඉල්ලීමක් ද කර හමුවීමට යන්නට ලක ලැහැස්ති වුණේය.

Saturday, May 15, 2010

බ්ලොග් නොකියවීම

බ්ලොග් කියවීමේ පුරුද්ද කාලයක සිට මගෙන් ගිලිහී ගොස් ඇත. කාර්යබහුල බව මෙයට දිය හැකි හොඳම නිදහසට කරුණක් බව දනිමි. නමුත් එවැන්නක් දීමෙන් මුලාවන්නේ මම ම බව ද දනිමි.

මම බ්ලොග් කියවීම අඩු කළේ ඇයි? සතියේ දිනවල නම් දවල් කාලයේ ඔපීසිය තුළ කියවිය නොහැකිය. ගෙදර එනවිට රෑ 7.30 පමණ වෙයි. ඉන්පසු chess.com වලට ලොග් වන මම චෙස් ඇදීමත්, ටුවිට් කිරීමත් කරමි. යන්තම් නිදිමත හැදීගෙන එන විට කතා පොතකුත් ගෙන ඇඳට යමි. සති අන්තයේ වුවද වැඩි වෙනසක් නැත. බ්ලොග් එකක් කියවිය යුතු යැයි හැඟීමක් සිතට නො එයි.

හදිසියෙන් දවසක සින්ඩිකේටරය පැත්තට ද යමි. බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් දෙකක් විවෘත කරමි. සමහර ඒවා දිගය. කියවන්නට කම්මැළිය. සමහර ඒවායේ ඇත්තේ මම අකමැති මාතෘකාවකි. ඒවා නොකියවමි. සමහර ඒවා මා වැනි 'උගත්' අයෙකුට නොසුදුසු යැයි සිතෙයි. ඒවා කියවීම මට 'නොතරම්' ය. සමහර ඒවා රූපයක්වත් නැති අකුරු ගොඩකි. (මගේ මේ සටහනත් එසේමය.) නොකියවමි. කලාතුරකින් පමණක් ලිපියක් කියවා කොමෙන්ටුවකුත් දමමි.

මගේ ක්‍රියාකලාපය ගැන මම කල්පනා කරමි.

මම වැරදිය. වැඩි දෙනෙකුට සාපේක්ෂව මම නූගත්ය. නිරපේක්ෂව ද මම නූගත්ය. කියවීමට 'නොතරම්' දෑ නැත. අපි කියවන හැම දෙයින්ම අපි ඉගෙන ගන්නෙමු. සෑම බ්ලොග් සටහනකම ඇත්තේ අළුත් අදහසකි. අප දන්නා දෙයක් වුවද තවත් අයකු වෙනස් ආරකින් දකින විදියකි. කියවන හැම වචනයකින්ම අපි අළුත් දෙයක් ඉගෙන ගන්නෙමු.

A bad workman quarrels with his tools යැයි කියමනක් ඇත. මගේ මේ සටහනම එම වැකියෙන් කියවෙන බව මම සිතමි. ඔබට එය එසේ නොවිය හැකිය. ඔබ සිතන්නේ මට වඩා අමුතු ආකාරයකටය. ලෝකයේ මිනිස්සු විවිධාකාර වෙයි.

අද සිට මම හැකි තරම් බ්ලොග් සටහන් කියවමි.

Thursday, May 13, 2010

බසයේ තවත් එක් දවසක්


මම මරදානෙන් 176 බසයට නගිමි. ගමනාන්තය කොස්වත්ත හන්දියයි. වාඩිවෙන්නට අසුනක් ලැබුණොත් එය ලොකු දෙයකි. එවිට බෑගයේ තිබෙන පොත ගෙන කියවීමට පටන් ගත හැකිය. නමුත් නගින විටම අසුනක් ලැබෙන්නේ කලාතුරකිනි.

බස් රථය ආනන්ද විද්‍යාලය අසල නවත්වයි. මා සිටගෙන සිටින තැන අසුනේ කාන්තාව බැසීමට සැරසෙයි. මා ළඟම සිටගෙන සිටින්නේ කාන්තාවකි. ඇය කෙසේ හෝ හිස්වන අසුනේ වාඩිවීමට උත්සාහ කරයි. සමහරවිට ඇයට වාඩිවීමට මට වඩා අවශ්‍යතාවයක් තිබිය හැකිය. ඇය මවක් විය යුතුය. උදෑසන ගෙදර සියලු වැඩකටයුතු නිමකර දැන් වැඩට යාමට එන්නියක් විය යුතුය. උදෙන්ම නැගිට ආහාර පිළියෙල කර දරුවන් පාසැලට ලෙහෙස්ති කර මරදානට දුම්රියේ හිටගෙන පැමිණ සිටින ඇය සිටින්නේ බොහෝ මහන්සියෙන් විය යුතුය.

මම ඇයට ඉඩ දෙමි. හිට ගෙන ගමන් කිරීම මට ලොකු අපහසුවක් නොවේ. හිට ගෙන යනවිට වීදුරුවෙන් හොඳින් එළිය බැලිය හැකිය. උදේ විවිධ රාජකාරිවලට යන විවිධාකාරයේ මිනිස්සු නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. මේ වෙලාව වනවිට පාසැල් පටන් ගෙන ඇතත් පාරේ තැනෙක පාසැල් සිසුවෙක් දකින්නට හැකිය. ඒ පාසල් නොගොස් කට්ටි පැනපු ළමයෙකු දැයි සිතෙයි. මම පාසැල් යන කාලයේ කෙදිනකවත් කට්ටි නොපැනපු බව සිහිවෙයි. ඒ ගැන පොඩි දුකක් ද හිතේ මෝදුවෙයි. සමහරවිට එසේ කට්ටි පැන්නා නම් විශ්වවිද්‍යාලයට නොතේරීමට ඉඩ තිබුණි. ඒ ගැන හිතන විට මුලින් දැණුනු දුක පහව යයි.

මා අසුන දුන් කාන්තාව ඇයට ඉදිරියෙන් වූ අසුනට හිස ගසාගෙන නිදයි. ඇය සිටින්නට ඇත්තේ ලොකු මහන්සියකින් විය යුතුය. අසුන ඇයට දීම ගැන සතුටක් හිතේ මෝදුවෙයි. යමක් ලැබිය යුත්තේ එය වඩාත්ම වුවමනා කරන කෙනාටය.

බසය දැන් බොරැල්ල පසු කරයි. බොරැල්ල බස් නැවතුම්පළ අසල ඇති එතිසලාත් දැන්වීම් පුවරුව දෙස මම හැමදාම බලමි. එහි සිටින තරුණියගේ රුවට මම ඇලුම් කරමි. ඇගේ ඇඳුම ඇයටම ගැළපෙයි. එය ඇයටම මැසූ එකක් විය යුතුය. ඇය ලංකාවේ කෙනෙකුදැයි ද විටෙක සිතෙයි. කෙසේවෙතත් ඇය දැකුම්කළුය. බොහෝ වෙළෙඳ දැන්වීම්වල සිටින තරුණියන්ගේ මෙන් විච්චූරණ ඇති බවක් නොපෙනෙයි.

මේ ගැන හිතමින් යන අතර වාඩිවීමට තිබුණු අවස්ථා කිහිපයක්ම මග හැරුණු බව වැටහෙයි. මෙතැන් සිට මඳක් විමසිල්ලෙන් ගමන් කළ යුතුය. වීදුරුවෙන් එළිය බලනවාක් මෙන්ම මා සිටින බසය ඇතුළත ගැනද විමසිල්ලෙන් පසුවිය යුතුය. කාසල් වීදියෙන් යන බසය ආයුර්වේද හන්දිය අසලට පැමිණෙයි. මා පිටුපස වාඩිවී සිටි අයෙක් බැසීමට නැගී සිටියි. මා ඉන්නා තැනම තවත් මා වැනි කොල්ලෙක් හිටගෙන සිටියි. නමුත් අසුන හිස්වන බව ඔහු දකින්නේ නැත. මම ඉක්මනටම හිස්වූ අසුනට ගොස් වාඩි වෙමි.

වාඩි වුණු විගස  බෑගයෙන් පොත අතට ගමි. එය ස්පාඤ්ඤ බසෙන් ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කළ නවකතාවකි. දැන් බසයෙන් බසින තුරු පොතේ කියෙවෙන සුන්දර ලෝකයේ ජීවත් විය හැකිය.

Sunday, April 25, 2010

තමීරගේ පරාජය ගැන ජනතාව දක්වන අදහස්


ඊයේ කවුරුත් නොහිතපු විදියට තමීර මැරතන් දුවන බව ලෝකය දැනගත්තා. කවුරුත් හිතුවෙ අයිස්ලන්තයෙ ගිනි කන්දෙ පිපිරීමටත් වඩා ලොකු කැළඹීමක් ලෝකෙ ඇතිවෙයි කියල. නමුත් මැරතන් එක අහවර වෙද්දි ඒ ලොවම මවිතයට පත්කරමින් තමීර අන්ත පරාජයක් ලබාගත්තා. ගුවන් ගමන් ප්‍රමාදවීමක් තියා සමනලයෙකුටවත් කිසිම හානියක් වෙලා නැහැ. කොටින්ම පෝස්ට් විස්සෙ කඩඉමවත් ඔහුට පහුකරන්න නොහැකි වීම කාගෙත් අවධානයට ලක්වෙලා තියෙනවා.

ඊයෙ දාපු පෝස්ට් එකේ තිබුණු විදියට ගොඩක් සුපිරි තරු තමීරට මැරතන් එකට සුබ පැතුවා. විශේෂ විමර්ශන කණ්ඩායමක් අද ඒ සුබ පැතූ අයගෙන් අළුත්ම තත්වය ගැන ප්‍රකාශ ලබාගන්න හැදුවත් ඒ කවුරුත් ප්‍රකාශයක් දීම ප්‍රතික්ෂේප කරා.

අන්තිමට තීරණය වුණේ සාමාන්‍ය මහජනතාවගෙන් මේ පරාජය ගැන අදහස් ලබාගන්න. අපට හම්බවුණු කීප දෙනෙක් මේ ගැන දක්වපු අදහස් තමයි මේ තියෙන්නෙ:

විශ්ව විද්‍යාල සිසුවෙක්: ඕක බූරුවා. කෙහෙල්මල් බ්ලොග් ලියන්න යන්නෙ නැතුව පාඩමක් කරගෙන හිටිය නම් ඔය මොකුත් නෑ.

ත්‍රීවීල් රියදුරෙක්: මහත්තයො තමීරය එල කොල්ලා. පස්සෙ පස්සෙ ඔය කෙල්ලො පස්සෙ යන්න ගිහින් තමයි නම කැත කරගත්තෙ. දැන් ඉතින් මැරතන් එකත් පැරදිල. අපිත් එක්ක රස්ති පාරක් ගහගෙන හිටිය නම් ඕක දැනුත් යස අගේට ඉන්නවනෙ.

වයසක ආච්චි කෙනෙක්: අනේ, තමීර පුතා හරි හුරුබුහුටි කොලු පැටියා. ඕක කලිසමේ චූ කරගන්න කාලෙ ඉඳල මං දන්නවා. හැබැයි බැරි වැඩ කරන්න යන්න ගතිය පොඩි කාලෙ ඉඳල තිබුණා. සංසාරේ තමයි මහත්තයො.

ඒ ලෙවල් පන්ති යන නංගි කෙනෙක්: අනේ අපිට හරිම දුකයි තමීර අයියට වෙච්ච දේ ගැන. අපි ගොඩක් බලාපොරොත්තු තියාගෙන හිටියෙ. අපේ පන්තියෙ ගර්ල්ස්ල ඔක්කොම අද අඬනවා.

විශ්‍රාමික ගුරු භවතෙක්: තාක්ෂණේ තමයි මහත්තයො අද කාලෙ කොල්ලොන්ව නැති කරන්නෙ. අන්තර්ජාලය කියයි, ඊ මේල් කියයි, මං නං ඕව පාවිච්චි කරන්නෙ නෑ. ඒත් මං හොඳටම දන්නවා ඔය පරිගණකයක් ඉස්සරහට ගිහිල්ල කොල්ලො කුරුට්ටො කරන්නෙ  ගෑණු ඇඳුම් නැතුව නටනව බල බල ඉන්න එක මිසක් අධ්‍යාපනේට මොකුත් නෙවෙයි කියල.

හාමුදුරු නමක්: බොහෝම පිංවත්, සිල්වත් තරුණ මහත්තයෙක් තමයි මේ තමීර කියන්නෙ. කවදාවත් කුරා කූඹියෙකුට වරදක් කරන්න තියා හිතන්නෙවත් නැති බව මං හොඳටෝම දන්නවා. ඒත් මහත්තයො පෙර පව් කියන දේ බුදු හාමුදුරුවන්ටත් මග අරින්න බැරි වුණානෙ.


කොහොම වුණත් අන්තිමේ දී එක සුපිරි තරුවක් පමණක් අපට ප්‍රකාශයක් ලබා දෙන්න එකඟවුණා. ඒ තමයි මෙවර ගාලු දිස්ත්‍රික්කයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තරග කරපු සුපිරි නිළි ගීතා කුමාරසිංහ.

ගීතා කුමාරසිංහ: තමීරට දිනන්න හොඳටම චාන්ස් එක තිබුණා. ඒත් තරගෙ අන්තිම හරියෙදි එයාට ගොඩක් හිරිහැර වෙලා තියෙනවා. චැට් රූම් එකේදිත් තර්ජනවලට ලක්වෙලා තියෙනවා. මට නම් හොඳටම විශ්වාසයි තමීරගේ සහෝදර බ්ලොග්කරුවන්ම තමයි මේකට වගකියන්න ඕන. මහාධිකරණයෙ නඩුවක් පවරන්න මම එයාට උපදෙස් දුන්නා.

ප.ලි. තමීරගේ මැරතන් බ්ලොගය දැක්කේ නැතිනම් මෙතනින් යන්න.

Sunday, April 4, 2010

Book light ආසාව සංසිඳීම

ළඟදි දවසක සූටික්කෙක් අපේ බෝඩිම ළඟ ගහක ඉඳගෙන කෑ ගහනව ඇහුණා "කෝ මේ තමීර, මොකද දැන් තමීරගෙ තීරයෙ වැඩිය ලියන්නෙ නැත්තෙ?" කියලා. එතකොට තමයි මතක් වුණේ කාලෙකින් බ්ලොග් එක පැත්තෙ එන්නත් බැරිවුණා කියලා. wink

ඉංග්‍රීසි බ්ලොග් එකේ දවසක් කියපු විදියට book light එකක් ගන්න ලොකු ආසාවක් අවුරුද්දක විතර ඉඳල හිතේ තිබුණා. ඒ ආසාව ඉටුවුණේ ගිය සතියෙ මගේ මුල්ම eBay ඕඩරේ ගෙදරටම ආවම. මේ තියෙන්නෙ පොටෝ එකක්:

booklight

Book light පාවිච්චි  කරන්නෙ අඳුරෙ ඉඳං පොත් කියවන්න, මේ පහළ රූපෙ තියෙන විදියට හයි කරල:


මේකට ගියේ ඩොලර් 1.47ක් විතරයි. තනි සුදු LED එකක් විතරයි තියෙන්නෙ. ඒත් ඒ එළිය පොත කියවන්න හොඳටම ඇති. ටැබ්ලට් බැටරි කෑලි 3කින් පවර් එක දෙන්නෙ. කියල තිබුණු විදියට නම් දවසකට පැය ගාණෙ දාල තිබුණොත් අවුරුද්දක් පාවිචිචි කරන්න පුළුවන් කියල. eBay එකේ ගිහින් බැලුවොත් booklight මාදිලි ගණනාවක් හොයාගන්න පුළුවන්. නින්ද යනකං ඇඳේ ඉඳං කියවන්න කියාපු ගැජට් එක.

එහෙනං අපි ගිහිං එන්නං! අප්‍රේල් පළවෙනිදා උපන්දින සමරපු අයට හැප්පි හැප්පි බර්ත්ඩේ! lol

Sunday, January 10, 2010

විබාගේ තමයි අපේ අබාගේ

දවස් ගාණකින් පෝස්ට් එකක් දාන්න තියා බ්ලොග් එක පැත්තෙ එන්නත් බැරි වුණා. මේ විබාගෙ තමයි ඉතින් හේතුව. මේක මේ ලියන්නෙත් පාඩම් කරල එපාම වෙලා ඉන්න වෙලාවක. අද (11) පටන් ගත්තම ඉවරවෙන්නෙ පෙබරවාරි 5. cry මෙදා සැරේ නම් සබ්ජෙට් කීයක් රිපීට් වෙයිද දන්නෙත් නෑ. කමක් නෑ, මේක ඉවරවුණාම ඉතිං ට්‍රේනිං පටන් ගන්නවා. ආයි මාස 10ක් විතර යනකං විබාගයක් නෑ. ඒ කාලෙ බ්ලොග් ලියන්න පුළුවන් ඇට්ටි හැලෙන්න. lol

ඔය මාතෘකාවෙන් කියවෙන සින්දුව තියෙන්නෙ සෝමලතා සුබසිංහගෙ "විකෘති" කියන වේදිකා නාට්‍යයෙ.



විබාගෙ විබාගේ
එහේ බැලුවත් විබාගේ
මෙහෙ බැලුවත් විබාගේ
විබාගේ තමයි අපේ අබාගේ

විහිළුවකට හිනාවකට විනෝදෙකට වෙන වැඩකට
වෙලාව නෑ විබාගේ

බස් එකේ කෝච්චියේ පාරතොටේ
යන එන හැම තැන
ප්‍රතිපල ප්‍රතිපල ප්‍රතිපල
විබාගෙ ප්‍රතිපල කොහොමද
විබාග ප්‍රතිපල වසංගතේ

පද වැල් නම් හරියටම හරිද දන්නෙ නෑ. confused දන්න කෙනෙක් ඉන්නවනම් නිවැරදි කරන්න.

මේ අව් අස්සෙ තව අළුත් වැඩකටත් අතගැහුව. අළුත් සිංහල බ්ලොග් එකක්. ඒ ගැන විස්තර ළඟදිම කියන්නම්. එහෙනම් අපි ගියා. විබාගෙට පරක්කු වෙනවා. මටත් විබාගෙ ලියන කාටත් සුබ පැතුම්!